siedziałem w towarzystwie mgły w salonie, gdzie już dawno obiecałem sobie nie palić. nachodziły mnie myśli, które ciężko jest opowiedzieć. ważne, że krążyły one wokół przyszłości. czasem się jej boję. czasem zastanawiam się co będzie gdy świat wokół przestanie uśmiechać się do mnie zniewalającym uśmiechem. jaki mam plan awaryjny. czy będę potrafił się podnieść, gdy upadnę tak nisko, że pod moim bezwładnym ciałem będzie tylko skalista podłoga. nie wiem dlaczego wieczory generują w moim mózgu potrzebę zastanawiania się nad przyszłością. czy strach jest motywujący? jeśli tak, to do czego mnie motywuje. nie chcę ograniczony jego działaniem tracić szans i możliwości. zachowawczo działać. nie chcę. może to nie wieczór. mgła w połączeniu z papierosami prowokują do patrzenia w przestrzeń wypełnioną brudnymi ulicami. czy macie pewność, że wszystko zawsze będzie układało się po Waszej myśli? ja nie mam. życie weryfikuje plany i założenia. każdy dzień jest do pewnego stopnia niespodzianką i niestety niezależnie od tego jak bardzo chcielibyśmy się przygotować – nie jesteśmy w stanie
